ROMÁRIO KWAM NIET (2)
In de eerste weken van 2004 was ik weer voor familiebezoek in Brasil. Om mijn aardige kennissen Annie en Gerrit Vermeer weer even te ontmoeten, reisde ik ook naar Rio. Tip voor iedereen die naar Brazilië gaat: ga altijd een dag of wat naar Rio, mooiere stad vind je haast nergens.Maar dat terzijde. Gerrit had me in 1989 geholpen bij de ontmoeting met Romário’s ouders en oud-trainer, zoals ik een week geleden al schreef, en vroeg of ik de kleine crack weer eens wilde interviewen, want het fenomeen was terug in Rio.
Hem interviewen wilde ik graag. Waarom niet. Mooie belevenis en ik was er toch. De doelpuntenmaker was intussen bijna 38 en stond na de nodige wedstrijden bij oa PSV, Barcelona, Flamengo en Valencia sinds een paar jaar bij Flumenense onder contract. Sommige voetbalkenners dachten destijds dat hij wegens blessures en privé omstandigheden gestopt was. Maar Gerrit en ik vernamen dat hij in Juiz de Fora, 180 km ten noorden van Rio, op trainingskamp was met Fluminense om zich voor te bereiden op het nieuwe seizoen. Dat begint in Brasil altijd eind januari.
We reden naar het trainingscentrum in de bergen boven Rio. Het regende hard. Zomertijd is ook regentijd. Maar Fluminense trainde gewoon. We zagen Romário wel meedoen, maar niet fanatiek.
Het regende harder en harder en begon te onweren. Gerrit en ik verhuisden naar het afdak van het kleedkamergebouw. Daar aangekomen, flitste en donderde het zo hard, dat trainer Valdir Espinosa de training stopte.
Lees hieronder hoe het afliep. Het is een fragment uit het sfeerverhaal dat ik bij terugkeer in Nederland voor de TCTub en de GPD-kranten van dit avontuur heb gemaakt.
=Een kostbare dag in de voorbereiding op het nieuwe Braziliaanse voetbaljaar gaat verloren. Valdir baalt. De spelers balen. Zelfs de oude Romário die normaliter niet bekend staat als een liefhebber van trainen, heeft de smoor in. Met het hoofd naar beneden slentert hij het veld af. Naast hem loopt ene Gilson, een junior van 17 jaar. Het zou zijn zoon kunnen zijn.
“Even praten, Romário?”
Hij schudt nee, maar stopt toch. De vraag in het Nederlands heeft hem bereikt. “Kunnen we Nederlands spreken?”
“Een beetje”, zegt de kleine ster.
“Hoe voel je je momenteel?”
“Heel goed.” Zijn kortgeknipte haar, zijn rode voetbalplunje, alles is door en door nat. Hij wil naar binnen.
“Kunnen we straks wat langer praten?”
“Ja”, zegt hij vriendelijk.
Maar ‘straks’ blijkt niet te bestaan. Een strenge manager verbiedt het. Trainer Valdir staat de pers wel even te woord. “Of Romario fit is? Heel zeker. Ik verwacht veel van hem en hoop dat hij met zijn ervaring veel kan betekenen voor de jonge spelers. Hij is nog steeds een idool voor de jeugd.”
Tot zover.
PS Romário zou voor deze club 60 wedstrijden spelen, waarin hij 34 keer scoorde.
Foto Fluminense FC.
