JORIEN

Wat doe je nu, Jorien. Je bent pas 32 en je stopt. Dat verrast mij als onbezoldigde officieuze vicevoorzitter van de virtuele fanclub behoorlijk.
Ooit noemde iemand mij zo, omdat ik altijd hoog opgaf over Jorien. Ik miste geen race (op tv) als ze ergens weer kandidaat was voor een medaille. Het verraste me, maar toch ook weer niet.
Met die lange, snelle benen van haar stapte ze over van shorttrack naar langebaan en weer terug en weer heen. Ik vond dat fascinerend. Ze won de ene plak na de andere, waaronder drie glanzende gouden Olympische exemplaren plus nog een bronzen. Ze werd wereld-, Europees en nationaal kampioen en de prijzenkast was nog veel voller geweest als ze geen pech had gehad.
Maar ja, iedere topsporter komt af en toe in een dip terecht. Het is net als het echte leven. En laat Jorien juist in het echte leven de diepste dips hebben moeten meemaken die een mens kan tegenkomen. Tijdens dat hectische, slopende sportleven verloor ze tussendoor haar vader en zus. Ga daar maar eens aanstaan.
Ik snap het natuurlijk wel dat ze stopt. Het wilde niet meer zoals zij het zich voorstelde en er speelt nog zoveel meer. Ze is een winnaar, ze is er op de aanstaande Winterspelen niet bij en dat is teleurstellend voor de fans en vooral voor haarzelf. Het is het podium waar ze in 2014 en 2018 straalde als de beste van allemaal.
Mooi dat ze haar laatste wedstrijd gisteren won: de 1000 meter van het NK. Zo zette ze een vette punt achter een prachtige carrière.
Natuurlijk is Jorien met haar erelijst een van de beste Twentse topsporters aller tijden. Ze staat de top10 met Hennie Kuiper, Jeroen Dubbeldam, Marleen Veldhuis, Jos Lansink, Sanne Wevers, Mark Tuitert, Ellen van Langen, Sander Boschker, Erik ten Hag. Topsporters met elkaar vergelijken is lastig. Maar misschien is Jorien in dit rijtje ultieme uitblinkers wel de nummer 1. Drie keer goud en één keer brons op de Spelen. Poeh, dat is nog al wat.

MISTR SVĚTA

3

We gaan terug naar woensdag 20 augustus 1969. Op het wereldkampioenschap baanwielrennen staat de finale voor amateur stayers op het programma. Dat Cees Stam met zijn gangmaker Joop Stakenburg als favoriet voor de regenboogtrui van start zal gaan, weet iedere wielerfan. Is de 31-jarige Bert Boom uit Enter ook kansrijk? Vergeet het maar. Hij mag blij zijn dat zijn gangmaker Bruno Walrave hem via de herkansingen nog naar de finale heeft weten te loodsen. Sterker nog, Boom mag blij zijn dat hij daar in het Tsjechische Brno op een baanfiets zit. De KNWU wilde hem eigenlijk als assistent-mecanicien meenemen, maar schreef hem – op voorspraak van bondscoach Wierstra – uiteindelijk toch maar in. Wie weet zou hij Stam van dienst kunnen zijn in diens opmars naar het goud.

Kort voor de start van de finale is er nog een incidentje achter de schermen. Boom meldt zich bij mecanicien Jan le Grand. Hij vraagt om enkele schoenspijkertjes voor de plaatjes onder zijn wielerschoenen. “Le Grand was nerveus”, vertelde Boom later. “Hij was druk met Cees Stam en vroeg mij waarom dat zo nodig moest. Ik zei koeltjes: Omdat ik er een paar mis.”

Boom moet wachten. Maar de finale staat op het punt te beginnen. Hij loopt naar de Franse mecanicien, krijgt meteen de spijkertjes en repareert zijn schoenen. Hij lacht bij het ophalen van de herinneringen aan het WK daar in Brno. “Even later zou ik in de finale spijkers met koppen slaan.”

Boom start van kop af, nestelt zich comfortabel achter de rol van Walraves motorfiets en gaat voortvarend over de baan. Stam ligt tweede, krijgt pech, maar is op tijd terug en mag zijn plek achter Boom weer innemen. De opponenten uit het buitenland proberen de onbekende, genadeloze Nederlander te passeren – Peter, De Vleminck, Grab, Spannagel, Di Giovanni of hoe ze ook mogen heten – maar steeds ziet Walrave de mannen komen, versnelt even en slaat de aanval af. Boom versnelt soepeltjes mee, rijdt gefocust rond en blijft alsmaar aan de leiding. “Ik vertrouwde helemaal op Bruno”, zegt Boom na afloop. “Ik voelde me goed, had niks te verliezen en bleef rustig.”

In de slotfase valt Stam zijn landgenoot aan, komt op drie meter van Boom, maar raakt van de rol af. Bert Boom uit Enter is wereldkampioen en rijdt vier ronden lang juichend langs de volle tribunes. “Op de verlichte muur zag ik de woorden mistr světa staan, wereldkampioen in het Tsjechisch. En ineens had ik het benul dat ik iets bijzonders teweeg had gebracht”, glimlacht hij 53 jaar na dato.

Bruno Walrave is door het dolle heen. Hij vertelt aan iedereen dat hij daar in Brno de mooiste dag van zijn leven beleeft. De Telegraaf schrijft de andere dag dat Walrave de vruchten van de rijpe Boom mee mocht plukken. 😊

 

De actiefoto hieronder met rechts het duo Stam-Stakenburg en voorop het ongenaakbare duo Boom-Walrave is interessant. Stam en Stakenburg kijken naar rechts, naar de koplopers. Zijn het jaloerse of bange ogen of zijn het blikken vol bewondering. Wat gaat er door hen heen? We kunnen het ook bijna 53 jaar na dato zelf wel invullen.
“Man, man, wat houdt die Boom het goed vol.”
“Potverdorie, gaat die Boom nog een keer kapot of niet.”
Zoiets.
(de foto’s komen uit het archief van Bert Boom)

HAN BRINKCATE RIP

Paar jaar geleden ontmoette ik Han Brinkcate, de natuurman uit Delden die zondag jl naar het hiernamaals is vertrokken. We spraken elkaar voor een interview in het blad Zilver.

Deze dierenvriend van het zuiverste water kon uren naar een boomkikker kan kijken. Hij was verliefd op steenuilen, tapuiten en boompiepers en bevriend met steenmarters, een beest waar de meeste mensen een gruwelijke hekel aan hebben, maar was niettemin gespecialiseerd in het verjagen van deze brutale rover die zich het liefste verstopt onder het dak of de motorkap.
 
Han was een gepassioneerd natuurfotograaf. Toen we bij Het Hoogspel hadden afgesproken, kwam hij rechtstreeks uit het voormalige Needse zwembad alwaar hij uren had zitten wachten op een gunstige pose van een of meer boomkikkers voor zijn gretige fotolens.
 
De passie van Han paste niet bij de manier waarop wij de aarde behandelen. Daar kon hij zich vreselijk over opwinden. “Ik erger me aan de rotzooi die mensen in het bos achterlaten. Blikjes, wikkels van snoepgoed, zakken van McDonalds en ga zo maar door. Ze drukken zo’n blikje vaak in elkaar en gooien het weg”, zei hij. “Wat er intussen allemaal aan stukken metaal en ander afval in de ruimte om de aarde cirkelt, wat er op de aarde zelf aan rotzooi wordt gedumpt. Kijk eens wat ze in Hengelo in die zoutcavernes storten. Je haalt iets uit de grond, je gebruikt of onderzoekt het en laat vervolgens alleen maar rotzooi achter. De mens vernietigt zichzelf”, aldus Han anderhalf jaar geleden.
 
Helaas is deze voortreffelijke en vriendelijke natuurliefhebber veel te jong uit de tijd geraakt. Hij was pas 69 jaar.

KEES STIP

“Matthijs gaat door”, dat weten we. Hij gaat altijd door en dat is aangenaam, want de man maakt goeie televisie. Afgelopen zaterdagavond was Ivo de Wijs te gast in Matthijs’ programma en dat was voor liefhebbers van speelse poëzie een ware animatie. De taalkunstenaar en de programmamaker zelf bleken beiden fan te zijn van het werk van Kees Stip (1913-2001) die oa jarenlang in De Volkskrant onder het pseudoniem Trijntje Fop fraaie dierenversjes schreef. Ook schreef hij teksten voor cabaretier Wim Kan.
Het is niet zo bekend misschien, maar Stip woonde in de jaren zestig, zeventig in het buitengebied van Diepenheim. Hij zocht ruimte en rust en vond dat in zijn huisje op bungalowpark ’t Nieuwe Schelver. In de winter echter gingen hij en zijn echtgenote Katja ook soms naar hun tweede huis in Spanje.
Hij liet zich zelden zien in Diepenheim dat door hem werd beschreven als een rustig dorp met prettige mensen. Eigenlijk had alleen Gerrit Rietman als postkantoorhouder bijna dagelijks contact met hem. ‘Het was een buitengewoon vriendelijke man, maar lange gesprekken hadden we nooit’, vertelde Rietman mij ooit. ‘Daar was de heer Stip de man niet naar.’
In de vroege ochtend wandelde Stip door het bos en langs de weilanden in de omgeving van zijn bungalow. Daar bedacht hij de puntdichten en andere teksten waarmee hij beroemd is geworden.
Bekend is dat hij woedend werd op de jagers die in de herfst op de fazanten in de buurt van zijn huis schoten. Ook zag men hem en Katja soms rondrijden met een mini-pony achterin de auto. In 1979 verhuisde het echtpaar naar Sellingen in Groningen.
Verschillende Twentse plaatsen kwamen voor in Stips dierenversjes voor de Volkskrant. Over Twente als regio schreef hij weinig. Wel maakte hij een sfeervol vers over midwinterhoornblazen. “Omdat ik die tonen zo droevig vond klinken”, vertelde hij.
Diepenheim kwam slechts één keer voor in zijn dierenversjes.
Daar komt ie.
Op een haasje
Te Diepenheim had laatst een haasje
Te diep gekeken in het glaasje
Hij dronk er daarna in De Steeg
Nog drie tot op de bodem leeg
Want onder in zo’n glaasje heb je

een groot geroep van haasje rep je.

Hieronder nog een paar verzen van de dichter, waaronder het gedicht over het midwinterhoornblazen. Van harte aanbevolen!

TWIJFEL

Rutte 4 kan van start gegaan. De koning heeft het 20-koppige gezelschap ministers + een aantal staatssecretarissen beëdigd. “Hè, hè, eindelijk”, verzuchtten 17 miljoen landgenoten.

Nu gaat het gebeuren. Raar eigenlijk, liefst 20 ministers. Sommigen hebben één opdracht en zijn dus eigenlijk staatssecretaris. Een minister voor mijnbouw, voor armoede, voor natuur en stikstof, voor langdurige zorg en sport. Waarom krijgen die het predicaat minister? Weet iemand dat? Had de eerste bezuiniging kunnen zijn…

Rutte predikt nieuw elan en formeerde deze nieuwe ploeg. We geven ze uiteraard het voordeel van de twijfel. Maar heeft u veel fiducie in deze groep? Onbekende namen en bekenden uit het vorige kabinet of uit de kamer. Mensen met veel expertise op een bepaald terrein, werden door Rutte naar een voor hen onbekend werkveld gedirigeerd. Rutte heeft in al die jaren steeds weer bewezen dat hij de intelligentie mist om de juiste man | vrouw op de juiste plek te zetten. Op alle ministeries waar hij bij de start van Rutte 3 een VVD’er posteerde, zat aan de finish een ander. Dan weet je genoeg.
Ik hou derhalve op deze eerste dag mijn hart vast. Rutte schoof en schoof en schoof met zijn pionnen en zo kon het gebeuren dat deskundige ministers op een plek zitten waarvoor ze geen ervaring hebben en andersom. Zet ze op de plek waar ze zich vanuit hun specialiteit op hun plaats voelen. Hoe logisch is dat? Pieter Omtzigt zei het al, geen enkele topcoach maakt opeens van de keeper een spits en van de rechtsbuiten een linksback.
Niettemin is er nieuw elan. Vooruit met de geit dan maar. Loat goan…

GEMEENTERAADSVERKIEZINGEN

Ben je al benaderd? Hebben ze jou al gevraagd? Mij wel, twee keer al. Of ik op de lijst wil. Voor de gemeenteraad. Kennissen van mij zijn ook gebeld. Als het op 16 maart zover is, stemt de ene helft van Nederland weer op de andere helft (wie zei dat ook weer).
Hengelo krijgt op de valreep nog twee nieuwe partijen.
Vermakelijk zijn ook de namen van nieuwe plaatselijke partijen. In Hengelo krijgen we R3 (staat voor Realisme, Respect, Rechtvaardigheid) van Jan Huiskes, vroeger een zeer goede zaalvoetballer, maar of hij ……
De van ProHengelo afgedreven Herbert Capelle is nog mensen aan het werven voor zijn nieuwe partij.
In Almelo heeft bijna ieder raadslid een eigen partijtje. Benieuwd wat daar nu weer uit de hoge hoeden komt.
In Dinkelland is de partij Progressief Dinkelland ontstaan die meteen gokt op 5 zetels. In Hof van Twente komt In Beweging als nieuwe naam op de lijst van partijen.
De vraag is natuurlijk of dat geleur om namen op de lijst wel goede raadsleden oplevert. Waarschijnlijk komt het niet ten goede aan het niveau van de gemeenteraden, dat sowieso al veel te laag is. Weinig creativiteit; weinig plannen waar de stad of gemeente iets aan heeft; slechts één stokpaardje berijdend; niet beseffend dat ze als raadslid tot het belangrijkste orgaan van de gemeente behoren.
Een consistente partij is al meer dan vier jaar bezig met het scouten en opleiden van potentiële raadsleden. Ze zorgen voor een goede mix van jong en oud, mannen én vrouwen met allerlei kwaliteiten en competenties.
Als je een nieuwe partij wilt beginnen, ga je nu je ideeën spuien onder potentiële medestanders voor de verkiezingen van 2026 en 2030 en zoek je vooral ook jongeren die interesse hebben. Want ik zie ook veel lijsten voor de komende verkiezingen met een gemiddelde leeftijd van over de veertig, vijfenveertig, vijftig.
Ja, ik hou mijn hart vast…

 

TOON DE DICHTER

De tweede helft van feestmaand december staat in de familie ook altijd in het teken van onze buitengewoon sympathieke vader Toon. De zeventiende december stonden we stil bij alweer zijn veertigste sterfdag. Hij stierf in 1981 aan longkanker en werd slechts 66 jaar. Bijna haalde hij zijn 67e verjaardag, want hij was de 27ste december jarig.
Dat mijn vader ook een poëet was, wisten we niet. Mijn nicht Margot stuurde mij een gedicht dat hij lang geleden met zijn vage handschrift in haar poesiealbum had geschreven. Prachtig!

OPGELICHT

Tja, ik kan er niks aan doen, maar ik moest even aan mezelf denken, bij het lezen van dit artikeltje. Het moet een jaar of vijftien geleden zijn dat op een avond toen het al tweedonkerde, de bel ging. Ik naar de voordeur. Er stond een man van een jaar of 35 met een beteuterd gezicht. Hij zei dat zijn auto om de hoek stond en dat hij geen benzine meer had en dat hij zijn portemonnee niet bij zich had en dat daar ook zijn pinpas in zat.
Of ik hem een tientje kon lenen. Hij zou het morgen terugbrengen, zei hij.
Ik gaf hem een tientje. Inderdaad, hij moet nog steeds terugkomen.
Mijn kinderen en echtgenote liggen af en toe nog dubbel om mijn goede daad van toen….

HERACLES WINT WEER

Mooie overwinning van Heracles gisteravond. FC Groningen kwam met een 4-2 nederlaag nog ‘goed’ weg. Het werd tijd, want de Almeloërs waren ten prooi gevallen aan vraatzuchtige pechvogels.
Heracles is van de twee Twentse eredivisionisten de kleinere club. Er is qua jeugdbeleid sprake van samenwerking met FC Twente, maar voor het overige zijn het concurrenten. De FC is groter, hanteert een begroting die eens zo groot is, heeft ook fanclubs en/of talloze aanhangers in de dorpen rondom Almelo. Daarom is het knap dat Heracles als een soort enclave met een adequaat beleid al vele jaren een goede eredivisionist is. Ze eindigen meestal in de middenmoot, ruiken soms aan Europees voetbal en hebben ook de prettige gewoonte om jaarlijks een of meer ploegen uit de top3 te kloppen.
Ik kwam voor de media waarvoor ik gewerkt heb, altijd graag bij Heracles, omdat er normale mensen werken; op het veld en op kantoor. Dat scheelt. Nu ik niet meer in de actuele journalistiek werkzaam ben, volg ik Heracles nog altijd op de voet. Daarom vond ik het prettig om gisteren aan het eind van Studio Eredivisie de verrassende 4-2 zege te mogen ervaren.
Oprukken naar veilige plaatsen in de eredivisie, dat is het devies. Graag geef ik een tip. Haal in de winterstop een verloren zoon terug, genaamd Oussama Tannane (foto). Prachtige speler, moeilijke jongen. Vond destijds bij Heracles de weg omhoog. Nu hij uitgebraakt is door Vitesse, zou hij bij Heracles op herhaling kunnen gaan, denk ik. Tannane als vervanger van een van de zwaar geblesseerden. Niet gek toch. Zie maar.

15 DECEMBER 2021

Het is een bijzondere dag, deze vijftiende december. We kregen een nieuwe regering onder leiding van de door mij verguisde Mark Rutte die na al zijn fouten, uitglijders, misschattingen en geheugenverlies gewoon weer leiding gaat geven aan een kabinet. Hij gooide er een mega-filosofische term uit bij de presentatie die de geschiedenisboeken in 2121 nog steeds zullen vermelden: ‘We moeten vooruitkijken naar de toekomst’.

Maar halverwege de laatste maand van het jaar 2021 won FC Twente voor de beker van Feyenoord met – hoe verrassend – een doelpunt van Giovanni Troupée. Alleen die prachtige naam al….

Maar weet je wie vandaag 75 jaar is geworden? Piet Schrijvers (foto). Ooit een keeper in het Enschedese doel die nauwelijks te passeren was. Nog altijd is de standvastige Cerberus, de onverschrokken, onverzettelijke, potige Piet met natuurlijk de verdedigers die voor hem stonden (Van Ierssel, Drost, De Vries en Oranen) de minst gepasseerde keeper met tien goals in dertig wedstrijden in het betaalde voetbal. Twente kreeg in het seizoen 1971-1972 in totaal slechts 13 doelpunten tegen, hetgeen nog steeds een record is. (Zijn vervangers Dick Smink en Istvan Kenderesi moesten respectievelijk twee en één keer vissen.)
Piet was ook een echte penaltykiller. In zijn Ajax-tijd stopte hij er liefst 86. Hij mag ook de man van de bijnamen genoemd worden: de Beer van de Meer, het vernederende ‘Lek van PEC’ en de Bolle van Zwolle, zijn enkele van die nicknames.
We hopen dat het goed met hem gaat, want zoals wellicht bekend is, Piet lijdt aan de ziekte van Alzheimer.
Op deze dag wordt overigens Boudewijn Pahlplatz 50 jaar, de oud-speler en -trainer van Twente. En Alessandro Schoenmaker is 42 geworden. Hij diende veel clubs als trainer van de lichamelijke conditie van de profvoetballers. Hij is dat nu bij Ajax – op voorspraak van Erik ten Hag – waar hij performance-coach genoemd wordt. Maar met FC Twente beleefde hij -zoals hij zelf zegt- de mooiste periode van zijn carrière. In 2010 toen de FC de titelstrijd won, had de Nederlandse Braziliaan zijn zaakjes goed voor elkaar. Bijna het hele seizoen was er nauwelijks een blessure en dat was zeker van groot belang bij het binnenhalen van de landstitel.

Tot slot is ook de Andrès Iniesta van de voormalige hoofdklasser vvHaaksbergen jarig. Benno Assink is vandaag 78 jaar geworden.
Wat een feestelijke dag al met al. Laten we het glas heffen…