EEN RONDJE OM STADION DIEKMAN OM AF TE KICKEN

/in /door
Het telefoontje van een goede kennis: Theo Vonk is overleden. Ik schrok, hoewel ik wist dat hij door zijn broze gezondheid in lastig vaarwater aan het roeien was. Een gezamenlijke kennis heeft woensdag nog met hem geluncht. Een dag later moest hij plotseling naar het ziekenhuis alwaar hij zondag is overleden. Op 24 augustus 2025 kwam er een einde aan een turbulent leven. Hij voetbalde als stopper van een sterk AZ in honderden eredivisiewedstrijden, hij was een bevlogen trainer/coach van diverse profclubs tot het Spaanse Burgos aan toe, maar ook van enkele amateurclubs in de regio.
Theo Vonk leerde ik kennen vanaf de dag dat hij in 1986 vanuit Noord-Holland naar Enschede kwam. Hij werd trainer van FC Twente, na een succesvolle periode van twee jaar bij Sparta. Bij de FC had hij ook succes. In de betonnen bak met de naam Diekman Stadion en zeker ook bij uitwedstrijden positioneerde hij zijn elftallen altijd met de juiste instructies op de groene mat. Laat mannen als Clemens Zwijnenberg, Jan van Halst, Erik ten Hag, Fred Rutten of Youri Mulder vertellen over die periode en je hoort hoe ze Vonk respecteerden als trainer. Ook kunnen ze leuk vertellen over de discipline die hij en zijn toenmalige assistent Ron Spelbos eisten van de spelers. De twee hadden daardoor destijds een bijnaam die we maar beter niet meer kunnen optikken.
Vonk had succes. Hij bleef zes jaar bij de FC en eindigde al die jaren in het zogenaamde linkerrijtje, sterker nog drie jaar achter elkaar werd hij derde. Zie dat maar eens na te doen, zeg ik tegen Joseph Oosting en de mannen die na Joseph de FC gaan coachen.
Met Theo mocht ik ook een jaar of vijf op maandag de verrichtingen van de vier Overijsselse topclubs beschouwen in het programma Binnenkant Paal van RTV Oost. Dat was geinig. Ik daagde hem soms uit of andersom. Het was ook leerzaam, omdat zo’n professionele trainer als Theo bepaalde invalshoeken van een wedstrijd of een actie beter overziet dan een soort leek als ik.
Ook heb ik hem voor de TCTub diverse keren mogen interviewen. Vooral in 2006 voor de toenmalige zondagkrant leverde dat een openhartig artikel op.
Enkele citaten:
= ‘Ik ben Twentenaar geworden, hoewel de goegemeente mij nog altijd ziet als een westerling. Ik heb hier mijn sociale leven, mijn vriendenkring en zal hier ooit doodgaan.’
= ‘Ik leef rustig nu, hoewel mijn lichaam altijd enorm gewend was onder stress te moeten werken. Ik heb daarvan zeker een jaar moeten afkicken.’
= ‘Ik wilde laten zien wie ik was en dat legde me geen windeieren. Maar het kan ook belastend werken. Want je wilt altijd meer, altijd beter, je wilt de beste zijn. Ambitieus noemen ze dat.’
= In de tijd dat Vonk als 18-jarige moest trouwen, zei hij tegen zijn vader: ‘Ik koop het grootste huis van Uitgeest.’
Zijn vader antwoordde: ‘Een dubbeltje kan geen kwartje worden.’
‘Nee’, reageerde Theo, ‘het dubbeltje wordt een gulden.’
= ‘Ik ben niet rancuneus. Ik kan snel iets keihard zeggen, maar als ik het uitgesproken heb, is het ook voorbij.’
= ‘Ik herinner me van de eerste vijf jaren van mijn huwelijk niets meer, was alleen met mezelf bezig, was zo gericht op mijn voetbalcarrière dat ik faalde in mijn verantwoordelijkheid als familieman. Het hangt als een molensteen om mijn nek. Ik heb dat slecht gedaan.’
= ‘Ik ben geen praktiserende katholiek meer, maar ben nog wel gelovig. In moeilijke momenten roep ik God nog wel eens aan. Ik bid ook wel eens, zoals de laatste jaren toen ik me wel eens minder sterk voelde.’
= ‘De mensen hier denken: die Vonk is een vakman, maar het is ook een klootzak van een vent. Zo omschrijven mensen die me niet kennen, mijn image.’
= ‘Toen ik bij Twente wegging in ’92 moest ik eerst behoorlijk afkicken. Dan reed ik af en toe naar het Diekmanstadion, reed er een rondje omheen en ging weer naar huis. Maar nu doe ik alleen nog dingen die ik leuk vind.’
Als er een biografie over Theo Vonk geschreven zou worden, zou zeker één hoofdstuk gewijd worden aan zijn huwelijksleven. Theo was vier keer getrouwd en woonde ook nog een aantal keren samen. Het leverde bijzondere verhalen op, zo heb ik meerdere keren ervaren. Mensen die hem kenden, hadden er een mening over. Sommigen noemden hem een rokkenjager. ‘Ik denk dat het voortkwam uit jaloezie. Ik ben daardoor door veel mensen die me dachten te kennen, ernstig beschadigd’, zei hij in 2006.
De intelligente Theo was een vakman met een groot ego, hij was ijdel en trots, maar gelukkig ook aimabel. Gisteren is hij op 77-jarige leeftijd uit de tijd geraakt, maar nog lang zullen veel mensen – ik ook – met respect aan hem terugdenken. RIP Theo.
(foto’s eigen archief)

COMMOTIE

/in /door
Het was afgelopen zondag de twintigste keer dat FC Twente de eerste wedstrijd van het seizoen verloor. Daar zaten dikke zeperds bij zoals ADO- FC Twente 4-1 (in 1969), DS’79-Twente 4-1 (’87), Twente-Feyenoord 0-5 (’92) en Heracles-Twente 3-0 (2006). Elf keer verloor de FC ook de tweede wedstrijd. In 2017 verloor de Twentse trots de eerste vier wedstrijden en degradeerde uiteindelijk.

Het zijn de cijfers en feiten. Soms duurt het een of twee wedstrijden voor een ploeg zich gesetteld heeft en punten gaat pakken.
Het verbaasde me dan ook dat de commotie na de 1-0 nederlaag bij PEC van afgelopen zondag zo groot en vooral ook zo intens was. Het woord degradatie viel bij menige fan. Ja, de FC speelde zeer, zeer matig, ja sommige spelers waren onherkenbaar, ja je kunt vraagtekens zetten bij de opstelling, maar het was de eerste wedstrijd pas. Joseph Oosting (foto) en de zijnen zijn nog aan het passen en meten. Het elftal moet nog in elkaar passen. Er zijn nieuwkomers bij en er komen er nog meer. Deze week kwam er nog een Noor binnen waarvan de kenners hoge verwachtingen hebben. gisteren verdween Mitchell van Bergen naar Sparta en zo gaat het maar door tot de maand september begint. Ploegen spelen voorbereidende wedstrijden, maar als dan de competitie begint, is de selectie nog lang niet definitief. Dat is nou eenmaal zoals het gaat, hoewel het pure competitievervalsing is dat je vandaag een speler opstelt die je volgende week bij je tegenstander kunt tegenkomen.

In 2023-24 leidde Oosting de FC naar een zeer goede derde plaats. Van alle eindstanden in de afgelopen 60 jaar eindigt hij daarmee op de zesde plaats. In het seizoen dat net gestart is, wil hij dat overtreffen, zo vertelde hij onlangs. Natuurlijk zal Jan Streuer hem daarvoor de juiste spelers moeten aanleveren, maar hij heeft van dat goeie seizoen nog zes vaste basisspelers tot zijn beschikking (Unnerstal, Hilgers, Pröpper, Kjølø, Rots, Van Wolfswinkel) terwijl ook Ünüvar in de slotfase regelmatig een basisplaats had. Ik zou bijna zeggen tegen Oosting: stel deze zes alvast op als morgen PSV naar de Veste komt.

“Kansloos”, roepen tientallen anoniemen op de social media. PSV heeft inderdaad een machtig elftal. Maar wie weet.
Nog even terug naar 1987. Twente verloor in Dordrecht van DS’79 met 4-1 en verloor vervolgens thuis van PSV met 3-2, maar werd uiteindelijk derde. En vier jaar geleden verloor de FC de eerste wedstrijd in Sittard van Fortuna met 2-1 en speelde vervolgens thuis gelijk tegen Ajax, de latere kampioen.
Met andere woorden, het kan meevallen morgen en zo niet, dan kan het daarna nog steeds goed komen.
(foto FC Twente)

REDDINGSPLAN VITESSE, HIDDINK VOORZITTER, DE MOS SECRETARIS

/in /door
Ben er in mijn werkzame leven als sportjournalist vaak geweest, bij Vitesse. Op Nieuw-Monnikenhuize met mannen als Charley Bosveld, Edward Sturing en Phillip Cocu. Naar Bosveld is in Arnhem zelfs een straat genoemd. Leuke club, af en toe succesvol. De oudste van alle vaderlandse profclubs. Later in het Gelre Dome werd het minder leuk, zeker toen handlangers van oligarchen de club in bezit hadden of andere snelle geldschieters.
Anno 2025, bij het begin van het nieuwe seizoen, ligt Vitesse op sterven en is eigenlijk al dood, hersendood. Duizenden fans zijn in rouw. De KNVB is onvermurwbaar en laat Vitesse verzuipen. De club heeft er naar gemaakt, zeggen ze in Zeist.
En ineens schiet me een reddingsplan te binnen. Ik las dat oud-spelers als Pierre van Hooijdonk, Phillip Cocu, Theo Janssen, Sander Westerveld, Loïs Openda, Nikolaos Machlas, Nemanja Matic, Mason Mount, Wilfried Bony, Raymond van der Gouw, Guram Kasia, Davy Pröpper en Martin Ødegaard buitengewoon bedroefd zijn over het verdwijnen van de club waarvoor ze met hart en ziel gestreden hebben.
Oud-trainers van de club als Peter Bosz, Ronald Koeman, Joseph Oosting, Aad de Mos, Fred Rutten en Henk ten Cate betreuren het opdoeken van de geelzwarten en zelfs voetbalvips als Guus Hiddink en Johan Derksen hebben hun leedwezen betuigd met de club uit Arnhem en Papendal.
Nu mijn plan. Genoemde mannen zijn allemaal multimiljonair geworden door het voetbal. Ze zwemmen in het geld. Met uitzondering van Hiddink en Derksen heeft Vitesse ook een aandeel gehad in hun enorme vermogen. Als ze allemaal een miljoen doneren is de club uit de brand. Je zou ook nog een staffel in kunnen bouwen. Mannen met slechts één Vitesse-seizoen betalen een half miljoen, mannen met twee seizoenen geven één miljoen enzovoort. Ze merken het niet eens, een miljoentje minder op de bank.
Het verdient daarbij aanbeveling dat ze samen een bestuur vormen en de leiding van Vitesse strak in handen nemen. Voetbaldieren met gevoel voor leidinggeven en economische zaken in het bestuur, beter zal het niet worden. Voorzitter Hiddink, secretaris De
Mos, penningmeester Rutten, opperhoofd technische zaken Ten Cate, hoofd jeugdbeleid Cocu, aanspreekpunt trainers R. Koeman, chef logistieke zaken Van Hooijdonk, algemeen adviseur Derksen, zoiets. Uit de functieverdeling komen de heren wel uit.
Ik zal de KNVB snel op de hoogte brengen van dit kansrijke plan.
(foto PR)
© Copyright - Gijs Eijsink Tekstenetcetera