SPERWER
Er vloog een sperwer tegen een raam van ons wooncomplex. Hij had net een merel gegrepen. Hij was behoorlijk groggy. Onze overbuurman vond hem en belde de dierenambulance. Een dierenverzorger behandelde hem liefdevol en nam hem mee. Ik hoop dat hij vandaag alweer ergens biddend in de lucht hing om een muis, merel of rat te scouten en vervolgens te verschalken.
Rest de vraag waar ik vandaag regelmatig over nadacht: hoe kan het dat midden in Hengelo een sperwer tegen een ruit vliegt?
Was hij verdwaald? Hij hoort toch niet in, maar buiten de stad loerend rond te vliegen.
Of lette hij niet op toen hij de merel achtervolgde?
Lokte de merel hem bewust richting ons wooncomplex om vervolgens op het laatste moment op slinkse wijze af te wijken, zodat z’n achtervolger tegen dat grote raam op knalde?
Misschien dacht hij dat de ruit geen ruit was.
Of leidde de weerspiegeling in de ruit van de zon of de wolken hem af?
Zag hij door de weerspiegeling van de ruit zichzelf, raakte daardoor de kluts kwijt?
Als hij maar geen hersenschudding heeft. Of een gebroken vleugel.
Ik denk ook aan sommige kennissen van mij die bij dit verhaal denken: ‘Nou en? Mocht hij het niet overleven, dan niet. Niks aan verloren. Aan zo’n rover.’
(foto Johan Oude Engberink)
