OF IK DE WEG KWIJT WAS

Het is er dan toch van gekomen. Wout Weghorst wordt speler van FC Twente. In december 2025 filosofeerde ik op deze plek al over zijn mogelijke terugkeer naar de regio van zijn roots. Bij Ajax was hij bijna klaar en de FC zou hem goed kunnen gebruiken, ook al omdat Ricky van Wolfswinkel op weg was naar de finish.
De reacties logen er niet om. Of ik wel goed wijs was. Lees het maar terug.
Ik pik er drie uit.
Dick Soepenberg: ‘Gijs, ben je de weg kwijt?’
Harrie Waanders: ‘De enige plek die hij in Enschede kan krijgen is in de gesloten afdeling van Mediant. Opzouten met die clown.’
Johan Winkelhorst: ‘Twee jaar TBS, dan mogelijk geschikt voor het B-elftal, maar wel met enkelband.’

Heftige meningen over de man die al meer dan vijftig interlands heeft gespeeld, waarvan overigens de meeste als invaller. Maar toch. Wat hij bereikt heeft, is grandioos. Zijn wilskracht is onovertroffen.

‘Is hij niet een beetje gek?’ hoor ik je vragen. Hij gedraagt zich soms eigenaardig, reageert curieus als er een camera in de buurt is. Af en toe gaan zijn emoties met hem op de loop. In de coronatijd was hij een wappie. Iedere cabaretier noemt de naam Wout Weghorst, columnisten beschrijven zijn gedrag, podcastmakers bespreken zijn doen en laten. Messi noemde hem een gek. Prima, maar Wout is vooral een sportman die zich voorgenomen heeft als profvoetballer te slagen, ondanks het feit dat zijn motoriek, zijn techniek, zijn balgevoel in de verste verte niet lijken op de vaardigheden van Messi of Mbappé, Frenkie, Kane.

Oh ja, dat hij twee jaar geleden zijn aangekondigde komst naar de FC plotseling cancelde om vervolgens te tekenen bij Ajax, was een zware boodschap voor de fans. Dat vergeet de Tukker niet. Hij/zij onthoudt dat. Rancune zit in onze volksaard. Zie deze dagen de reacties op de sociale media. Positieve, maar ook heel veel negatieve. Toch weet ik zeker dat men dat op slag vergeten is, als hij de eerste doelpunten in het shirt van de FC gemaakt heeft. En als hij dan in het voorjaar van 2027 zijn eerste jaar eindigt met een doelpuntje of twintig – inclusief een handvol penalty’s – dan klappen de duizenden fans hun handen stuk voor de man uit Borne.

Vorige week werd in de TCTub een zeer goede bekende van mij geïnterviewd (ik mag haar naam hier niet noemen) die Wout op de basisschool in Borne als leerling had gehad. Mooi verhaal. Wellicht heb je dat gelezen. Samen met een oud-collega vertelde ze over hem en overigens ook over Mats Wieffer die eveneens op die school zat. Is dat niet bijzonder?
De juf zei (ik citeer): ‘Wout kon op school al niet tegen verliezen. Bij welk spelletje ook. Zonder dat het vervelend werd, hoor.’
Hij was toen al een geheide winnaar en dat is hij nog steeds. Ik denk dat de FC veel baat zal gaan hebben van hem.
© Copyright - Gijs Eijsink Tekstenetcetera